La polida bonda oanado

La polida blonda oanado èra marridada. L'aviau remarcat a son anèu. Es venguda amé un bloson oanado. E m'a chauchilhat la boita. Tornavitz e clavèus, me bolega la box, la boita, lo modèm. Raubeta corteta, mai... Santa França Telecom... perqué me mandar aquesta fada? Li ai fach lo café. Aviau ja l'impression de vieure am'ela. Leis abituds, leis us e tot lo patin coffin de la vida de cada jorn. Durèt la matinada. Una matinada d'agachar aquela beutat furnar un pauc pertot dins l'ostau. Mon ostau. Lo nostre ostau. Lo parèu inventat per França Telecom. Oc! ooooo! La titèia que m'an mandat. Es doncas per aquo que siau lo darrier dei dinosaures de pagar mon abonament a l'operator istoric?
M'imaginère ma vida am'ela. De miraus amé de flors (ofertas per interflor e frança telecom). Escotaria de la variet (telecargada leialament). Sentiria lo Channel o un perfum desrivat, creat per França Teleco. La pardonariau. Laissariau tot passar. Podria laissar son pèu long dins la docha o sus lo sabon, se volia, o convidar sei copinas a un acamp tuperoèira. Puèi partiguèt coma venguèt, ma fada èra en locacion. Susant sota lo bloson oanado, qu'a pas lo drech de levar per l'imatge de marca, me faguèt un sonrire en virant son pèu sus la tèsta coma fan dins lei publicitats de shampoin per blondas e diguèt: "Adieu mon bèu". Lo modem, la boita, la boxa èra reparada. Es aqui, que me disi: visca la modestia dau servici public! Sens s'en crèire, sens ne faire tot un pataqués, te mandan Aliça!

Mesa-en-abime

Alara per totei mei lectors (son 50 000) que se son fach francament de laguit en dire " mai ont'a passat oncle leon (oncle leon èra lo que fasia una bilheta d'umor dins lo jornau de mickey)" e ben vaqui oncle leon es de retorn. A!
Mai perqué èra pas plus aqui oncle Leon?
E ben vaqui. Oanado es mort. Visca Oanado. Doncas venon "Aurenja" (dise aurenja per citar pas la marca). Amé lo forfach Aurenja, pos aguer un fum de cadenas de television: euro-quiéu, tvfelibre, canau-casimir, l'integrala d'Estarki e utch sus Tmc (quora te passan pas leis enquistas d'Ercul Porri). Alara me siau dich: "bona barraca!". Oc telecom (es per citar pas la marca) es la fisança, lo servici public, la qualitat.
Siau anat veire una polida blonda a l'agéncia OC Telecom. Que me diguèt: "oc! es aisat d'aguer la television amé la boita oanado qu'es pas plus oanado mai aurenja". Vos mandam una autra boita per brancar a la boita que sarà pas plus religada a l'ordenador mai a la presa de telefone qu'avètz pas besonh d'antena". Una setmana après recebe la boita que va dins la boita (la mesa-en-abime de l'informatic). E dequé fau? Felibre febrile? E ben te branque coma respires la boita dins la boita, desplace lo modem qu'es tanben una boita que te fau brancar sur la presa dau telefone. E aqui lo malur! Lo diable es amé ieu. Acabat leis ilusions, lo pais dei pantalhs: la boita qu'avia totjorn marchat sincronava pas plus. Es per aquo qu'oncle leon a pas plus d'internet dempuèi una setmana. Es qu'es pas acabat. es a la carrièra. MAndatz vostrei dons (aqui siau dins mon luoc de trabalh qu'an internet sens la boita dins la boita. Aqui parle dau trabalh: la boita).

Visca l'avenidor!

Viv'ment l'avenir

D'escotar d'urgéncia sus lo grand album de Miquèu Jonasz: Où est la source? En co de EMI. Vaqui lei paraulas:

Ce soir là les hommes politiques s'étaient fait la malle
Ils avaient pris leurs claques et leurs cliques.
On avait fermé la télé pour voir les étoiles.
C'était une nuit magnifique.Lorsque soudain, on a entendu comme un long murmure.
Naissant du silence, une musique,
Une voix en nous disait : "yes futur".
C'était une voix magnifique.
Et on a chanté :
"Viv'ment l'av'nir !
Que le verbe avoir ne soit désormais qu'un mauvais souv'nir.
Viv'ment l'av'nir
Remplacé à jamais
Par le seul qui peut guérir :
Vive le verbe être
Nous sommes la nouvelle espérance.
Nous, nous sommes
Le monde qui va naître,
La nouvelle aventure
Et la dernière chance peut-être.
Vive le verbe être."

Le lendemain matin,
Dans la rue, les gens, c'était pas banal,
Se sont r'gardés avec le sourire.
Qu'est-ce que c'est, dites ?
Ça semblait descendre des étoiles.
En tout cas, c'était magnifique.
Ils se sont enlacés et leurs mains d'enfant battaient la mesure.
Ils inventaient leur propre musique.
Le monde entier dansait "yes futur"
Ce fut un moment magique.
Et on a chanté :

"Viv'ment l'av'nir !
Que le verbe avoir ne soit désormais qu'un mauvais souv'nir.
Viv'ment l'av'nir
Remplacé à jamais
Par le seul qui peut guérir :
Vive le verbe être
Nous sommes la nouvelle espérance.
Nous, nous sommes
Le monde qui va naître,
La nouvelle aventure
Et la dernière chance peut-être.
Vive le verbe être." {2x}"Viv'ment l'av'nir !"{ad libitum}

Onte es la sorga?

L'autre jorn fasia caud. Aviau tornat trobar un cd qu'avia acompanhat meis estudis a la fac. Sus la facia se vesia una planèta perduda sus un cèu de nuech blu. Era lo cd, sabes, aquèste que sabes l'ordre dei titous dins l'ordre, que cada rima, cada ritme te petan dins la memori e te meton en extasia dirècta. Es un album complèxe, una quista, un regau de paraulas, una mescladissa de sons americans e dau monde. De tèxtes longs coma de romans, ciselats amé sapiéncia. Lo promier disc que m'es estat complicat que rintrar de dedins e qu'ai jamai poscut quitar. Lo disc se ditz: Onte es la sorga? (Ou est la source?). Es LO disc de Miquèu Jonasz. Un quista religiosa, musicala e poetica que forma un tot. Una capitada granda. Que comença pe l'evocacion a la luna, que fa un arrest sus l'omenatge au corista perdut, que se perlonga per una quista existencialista ("Ou est l'avenir? Que le verbe avoir ne reste plus qu'un mauvais souvenir. Vive le verbe être!"). Que contunha per un ambient estudio groovy sus GROOVE BABY GROOVE. E s'arrèsta enfin sus 10 minutas d'una question essenciala:"Ou est la source?". Mai faudria una tèsi per parlar de l'album. Lei morcèus son longs e d'antologia. N'en tornarem parlar. Doncas.
Per clavar: fau dire qu'es pas la clim que me faguèt fresc dins l'auto, lo darrier cop. Mai l'escota d'aquela coca prostiana. Ouuuuu est la source?????

Lo vesin es un marcian

« Sabètz pas qué ? Sabètz pas qué ? Lo vesin es discret, auriá una lenga curiosa, es pas una lenga coneiguda, una lenga creola vò un patés. Òc. L’escote, ieu, quora m’entrave de mei flors sus lo balcon. E comprene pas tot. Benlèu qu’a pas la meteissa pèu que la nòstra. Sabe pas ieu, la sieuna color… Que lo vesèm jamai, finala ! Que siam desseparats per un veire sus lo balcon e que l’ai jamai vist, lo vesin. Lo concièrgi ditz qu’a fòrça amigas amé quau bèu de cervesas, lo ser, en agachant lo fot e quora s’acaba lo fot jògan a coco-babau. Coco ? Babau ! Coco ? Babau ! Lo vesin fa cridar sei femnas que paga fòrça car. Dèu èstre sa religion. Se marrida amé totei. Lo sabe pas aquò, aquò se ditz, se devinha. Sei relacions son organicas. Crida au mitan de la nuech dau plaser, lo vesin. Coco ? Babaaaaaaaaaaaau ! A ! Nos desrevelha. L’avèm denonciat amé de lamas de rasador que trencas au rebors de l’envelopa. Es lo sindic que decidiguèt de faire aquò, letra de denonciacion, estampilhada. Sus la letra avèm marcat : « Vesin… siás pas parier, tòrna au País ! As la votz tròp fòrta » Lo problèma es que son país, lo coneissèm pas. Sa color de pèu, ai darnièrei novèlas, es lo concièrgi que cònta aquò, sariá verda. E coma lo vesèm jamai que demòra discret, que trabalha la nuech. L’ai denonciat a la legion que resta dins la Vila : lo vesin es un marcian. »
Alazaís, ma vesina.

L'espantant Matieu Mat

L'espantant Matmat

Es de la fauta de Mèla

Es Mèla. M'a dich: "Te fau faire ako, veiràs. Aquo t'apasimarà. Perque bon. Aquela vila, es pas de dire. La vila onte sias. Ben. Bon. Te fau ocupar. Lo blog es coma l'aiga bolida. Sauva la vida". Verai que fau d'aparicion coma guest sus lo blog de la Calàs. Que li escrive de cançons. Mai bon es pas mon blog, lo blog de la Calàs. Es lo de la Calàs. Doncas mon ego se pou pas desenvelopar coma vou. Ai un blog tanben au trabalh. Mai es censurat. Per lo trabalh. Prepause de convits, de tiatre, de cançon, l'aperitiu de l'amicala, lei seradas "benda a bazila". Fau lo bèu. Mai es pas personau. Aqui, aqueste cop. Sarà personau. Coma es en lenga minorizada, aurai leser de tot botar aqui. E de faire de delacion. Alara comence. Es de la fauta de Mèla.